Eén naam, duizend gezichten
Ziggy Stardust, Aladdin Sane, the Thin White Duke – weinig artiesten hadden zoveel gezichten als David Bowie. Voor dit portret had ik maar één naam nodig: de zijne. Ik schreef david bowie 4.155 keer, tot de man die zichzelf steeds opnieuw uitvond op het papier verscheen.
En daar staat hij, met zijn vinger op zijn lippen. De kleurrijkste ster van zijn tijd die om een moment stilte vraagt – alsof hij wil dat je dichterbij komt om te horen wat de woorden fluisteren. Van dichtbij is het allemaal handschrift; van een afstand een stille knipoog van de Starman zelf.